ஜெயிலர் படம் குறித்த முகநூல்வாசிகளின் விமர்சனங்கள் இன்னமும் என் பக்கத்தில் வந்துகொண்டிருக்கின்றன. ஒரு வாரம் ஆகியும் இந்த நிலைமை. அந்த அளவுக்கு அவற்றைப் படித்தேன். நிஜத்தில் நானும் முதல் நாள் முதல் ஷோ விமர்சனங்களைப் படித்துவிட்டு, இங்கே அகமதாபாத்தில் போய்ப் பார்க்கலாம் எனத் தியேட்டர்களைத் தேடினேன்.
விமர்சனங்களை நம்பித் தியேட்டருக்குச் சென்று, நான் கடைசியாக இங்கே பார்த்த படம் விக்ரம். அந்தப் படம்கூட எனக்குச் சுமாராகத்தான் தெரிந்தது.
இந்த முறையும் அதே சந்தேகம். முதல் சில நாட்கள் ரஜினி ரசிகர்களின் அலப்பறை அதிகமாக இருக்கும். ரஜினி இரண்டு கால்களால் நடந்து வந்தார், கையால் சிகரெட் பிடித்தார் என்றெல்லாம் இமாலயச் செய்திகளைச் சொல்வார்கள். ஊடகங்களைக் கேட்கவே வேண்டாம். பெரிய நடிகர் என்றால் எதற்கு வம்பு என்று அவர்களும் அப்படியே சொல்லிவிடுவார்கள். எனவே தவிர்த்தேன். அடுத்த சில நாட்களில் வந்த மேலும் சில விமர்சனங்களைப் படித்த பிறகு, படம் பார்க்கும் எண்ணம் போய்விட்டது.
