விஜய் இடைத்தேர்தலில் அளவுக்கு அதிகமாக உழைக்கிறார். இது பயமா?

எனக்கு அப்படி தெரியவில்லை. இது ஒரு ஃபோபியா.

அவருக்கு அரசியலும் பிரச்சாரமும் புதுசு. நம்மால் முடியுமா என்ற பயத்திலும் இருந்திருப்பார். அதிலும், அவருடைய ரசிகர்கள் எப்போது என்ன செய்வார்கள் என்றே தெரியாது. அந்த விஷயத்தில் அவர்களைத் தற்குறி என்று சொல்வதில் தவறே இல்லை. இருந்தாலும், இது ஒரு இந்திய வியாதி.

அது ஐபோன் வாங்குவதாக இருக்கட்டும் அல்லது எதுவாக இருந்தாலும் சரி. ஒரு இடத்தில கூட்டம் அதிகமாக இருக்கிறது, ஏதோ கொடுக்கிறார்கள் என்று ஒரு பிட்டைப் போட்டுவிட்டால் போதும். எதற்கு இந்தக் கூட்டம் என்றே தெரியாமலேயே வரிசையில் நிற்பார்கள். வரிசையில் நிற்பதை கூட தவறு என்று சொல்லமுடியாது. எப்படியாவது அது என்ன என்று பார்த்துவிட வேண்டும் என்று ஜோம்பியாக மாறிவிடுவார்கள். எனவே, விஜய்க்கு அந்தப் பயம் இருந்திருக்கும்.

மேலும் வாசிக்க

விஜய்க்கு மட்டும் ஏன் இப்படி மக்கள் ஆதரவு?

ரொம்ப சிம்பிளான பதில்தான். உங்கள் குழந்தை தராத மகிழ்ச்சியைப் பேரக் குழந்தை தருகிறதல்லவா? அதே தியரிதான்.

பேரக் குழந்தை தரும் மகிழ்ச்சியே அலாதியானது என்று ஒரு கருத்து இருக்கிறது. ஆனால் அதற்கான காரணத்தை யாரும் சொன்னதில்லை. கொஞ்சம் யோசித்தால் அதற்கான பதில் கிடைத்துவிடும். அந்தத் தியரிதான் விஜய் விஷயத்தில் வேலை செய்கிறது.

முதலில் உங்களுக்குக் குழந்தை பிறப்பது 20–25 வயதில். அந்த இளம் வயதில் உங்களுக்குக் குழந்தையைப் பார்ப்பது சந்தோஷம்தான். ஆனால் அந்தக் குழந்தை மைண்ட் வாய்ஸில், “டேய் அப்பா, நான் உன்னை நம்பித்தான் வந்திருக்கேன். இனிமேல் ஒழுங்கா வேலைக்குப் போகணும், சிக்கனமா இருக்கணும்” என்ற நிஜத்தை உங்களுக்குச் சொல்லும். அது உங்களுக்குப் பொறுப்பை உணர்த்தும்; கவலையையும் கொடுக்கும். பேரக் குழந்தை அப்படியெல்லாம் சொல்லாது.

மேலும் வாசிக்க

சவுக்கு சங்கருக்கு தண்டனை; நீதிபதிகளும் எல்லை மீறுகிறார்கள்

சவுக்கு சங்கருக்கு ஒரு அவதூறு வழக்கில் 3 ஆண்டுகள் தண்டனை விதித்து தீர்ப்பு வந்திருக்கிறது. மேலோட்டமாகப் பார்த்தால் நீதி நிலைநாட்டப்பட்டது போல் தெரியும். ஆனால் ஆழ்ந்து கவனித்தால், நீதித்துறையின் பல தீர்ப்புகள் அபத்தமாக இருப்பதும் புரியும்.

உண்மையில், இது போன்ற தீர்ப்புகளை நான் குறை சொல்லமாட்டேன். இது நல்லதுதான். ஆனால் அவை விரைவாக வர வேண்டும்; அதேசமயம் எல்லோருக்கும் பொதுவானதாக இருக்க வேண்டும். அந்த நடைமுறை நீதித்துறையில் கிடையாது.

ஒரு கதை படித்தேன். உண்மை சம்பவமாகவும் இருக்கலாம். ஒருவன் மிகக் கொடிய குற்றம் செய்து, அதற்காக கைது செய்யப்பட்டு தூக்குத் தண்டனை பெறுகிறான். சட்ட நடவடிக்கை பல மட்டங்களில் நீண்ட காலமாக நடந்தது. இந்த இடைப்பட்ட காலத்தில் சிறையில் நிறையப் படித்து, பல மனிதர்களோடு பழகி, அவன் தன் தவறை உணர்ந்து மனிதனாக மாறுகிறான்.

மேலும் வாசிக்க

சவுக்கு சங்கர், முதல்வர் விஜய், நீதிபதி பத்மா; உங்களுக்கு ஏதாவது புரிகிறதா?

இது ஒரு பேட்டர்ன். நன்றாகக் கவனியுங்கள்; உங்களுக்குப் புரியும்.

தமிழ்நாட்டில் ஏகப்பட்ட பேர் பத்திரிகையாளர்கள் என்று சொல்லிக்கொண்டு திரிந்தார்கள். ஆனால் சவுக்கு சங்கர் வந்தார்; அத்தனையையும் புரட்டிப் போட்டார். பல துணிச்சலான தகவல்களைப் புரியும்படியும், எளிமையாகவும் சொன்னார். ‘நாங்கள்தான் அறிவாளி’ என்று அவர்கள் கட்டிவைத்த பிம்பத்தை இவர் உடைத்தார். இது வெகுஜனப் பத்திரிகையாளர்களுக்கு எரிச்சலைக் கொடுத்தது.

அவர்கள் இவரைப் பத்திரிகையாளராகவே அங்கீகரிக்கவில்லை. இவரின் வளர்ச்சி அவர்களைப் பொறாமையின் உச்சத்துக்கே தள்ளியது. சங்கர் ஒரு சாதாரண யூடியூபர் என்று முடக்கப் பார்த்தார்கள். ஆனால் சவுக்கு சங்கர் இவர்களை லெஃப்ட் ஹேண்டில் தூக்கிக் கடாசிவிட்டு, அவருக்கென்று ஒரு சாம்ராஜ்யத்தை நிறுவிவிட்டார்.

மேலும் வாசிக்க

போக்ஸோ வீரமணி

நாம் சில சமயம் சாப்பிடக்கே வழியில்லாமல் தவிப்போம்; சில சமயம் மிதமிஞ்சிய சாப்பாட்டோடு தவிப்போம். இப்போது செய்திகள் அப்படித்தான் இருக்கின்றன. இந்த வீரமணி விஷயத்தை கடந்த ஆட்சியில் அத்தனை ஊடகங்களும், அரசியல் வியாதிகளும், சமூகப் போராளிகளும் பேசாமல் தவிர்த்தார்கள்; எதுவும் தெரியாத மாதிரி நடித்தார்கள். இப்போது பேப்பரே படிக்காத பிச்சைக்காரன் கூட வீரமணி பாலியல் வழக்கு குறித்து நமக்குப் பாடம் எடுப்பான் போலிருக்கிறது. அந்த அளவுக்கு எல்லோரும் எழுதித் தள்ளுகிறார்கள்.

நிஜத்தில் இதுபோன்ற விஷயங்கள் எந்தக் காரணம் கொண்டும் வெளியே வராது. ஏதோ ஒரு விபத்து மாதிரி வெளிவந்தால்தான் உண்டு. காரணம், குற்றவாளிகள் வேறு, கிரிமினல்கள் வேறு. இந்த ‘கிரிமினல்’ என்ற வார்த்தைக்குச் சரியான தமிழ்ப் பெயர் இல்லை. குற்றவாளிகள் குற்றம் செய்வார்கள், அவ்வளவுதான்.

மேலும் வாசிக்க